20 - النوبة الاولى ( 4 / 135 - 125 ) قوله تعالى : وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً و كيست نيكو دين‌تر ، مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ از آنكه روى خود فرا خدا كرد ؟ ، وَ هُوَ مُحْسِنٌ و آن گه با آن نيكوكار بود [ با خلق ] ، وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ و بر پى ملّت ابراهيم ايستاد ، حَنِيفاً آن مسلمان پاك دين ، وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا ( 125 ) و اللَّه ابراهيم را دوست گرفت . وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ و خدايراست هر چه در آسمان و زمين چيز است ، وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطاً ( 126 ) و خداى به همه چيز دانا است داناى هميشه‌اى . وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ مىپاسخ پرسند از تو در كار زنان ، قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ گوى كه خداى پاسخ مىكند شما را در كار ايشان ، وَ ما يُتْلى عَلَيْكُمْ و آنچه بر شما ميخوانند ، فِي الْكِتابِ درين نامه ، فِي يَتامَى النِّساءِ در كار دختران [ نارسيده ] پدر مردگان ، اللَّاتِي لا تُؤْتُونَهُنَّ آنان كه ايشان را نميدهيد ، ما كُتِبَ لَهُنَّ آنچه واجب نبشته‌اند ايشان را [ از ميراث ] ، وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ و رغبت نميكنيد كه بزنى كنيد ايشان را ، وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدانِ و از تو مىفتوى پرسند نيز در كار ] زبون گرفتگان از كودكان [ نارسيده ] ، وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ و ميفرمايد اللَّه شما را كه يتيمان را بداد بپاى ايستيد ، وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ و هر چه كنيد از نيكى ، فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَلِيماً ( 127 ) اللَّه به آن دانا است هميشه‌اى . وَ إِنِ امْرَأَةٌ و اگر زنى بود ، خافَتْ مِنْ بَعْلِها كه از شوى خويش دانسته و ديده باشد ، نُشُوزاً باز نشستى ، أَوْ إِعْراضاً يا روى گردانيدنى [ بنوايست « 1 » ] ،

--> ( 1 ) به نبايست . )